کی می ياد؟
خونه اين خونه ي ويرون، واسه من هزار تا خاطره داره
خونه اين خونه تاريك، چه روزايي رو به يادم مي ياره
اون روزا يادم نميره، ديوار خونه پر از پنجره بود
تا افق همسايه ي ما، دريا بود، ستاره بود، منظره بود
خونه خونه، جاي بازي، براي آفتاب و آب بود
پر نور واسه بيداري، پر سايه واسه خواب بود
پدرم مي گفت قديما، كينه هامون رو دور انداخته بودبم
توي برف و باد و بارون، خونه رو با قلبامون ساخته بودبم
خونه عشق مادرم بود، كه تو باغچه ش گل اطلسي مي كاشت
خونه روح پدرم بود، هيچ جايي رو به اندازه ي خونه دوست نداشت
...
...
سيل غارتگر اومد، از تو رودخونه گشت
پلها رو شكست و برد، زد و از خونه گذشت
دست غارتگر سيل، خونه رو ويرونه كرد
پدر پيرمو كشت، مادر رو ديوونه كرد
...
...
حالا من موندمو اين ويرونه ها
پر خشم و كينه ي ديوونه ها
من خسته من زخمي من پاك
مي نويسم آخرين حرفو رو خاك
...
كي مي ياد دست توي دستم بذاره، تا بسازيم خونمونو دوباره؟؟؟
كي مي ياد دست توي دستم بذاره ، تا بسازيم خونمونو دوباره؟؟؟
كي مي ياد دست توي دستم بذاره ، تا بسازيم خونمونو دوباره؟؟؟